Menu Zamknij

Rok Życia Konsekrowanego

Wraz z I Niedzielą Adwentu (30 listopada 2014 r.) rozpoczął się w Kościele ustanowiony przez papieża Franciszka Rok Życia Konsekrowanego. Potrwa on do 2 lutego 2016 r., czyli do Święta Ofiarowania Pańskiego oraz Światowego Dnia Życia Konsekrowanego, który został ustanowiony przez św. Jana Pawła II.

Kardynał João Braz de Aviz, prefekt Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, na jednej z konferencji prasowych tak sformułował cele, jakie przyświecały ustanowieniu Roku Życia Konsekrowanego:1. Dziękowanie Bogu za dar życia konsekrowanego, zwłaszcza za 50 lat jego odnowy zgodnie z nauczaniem Soboru.2. Przyjmowanie przyszłości z ufnością pokładaną w Panu, któremu konsekrowani ofiarowują całe swoje życie.3. Przeżywanie teraźniejszości z pasją, ewangelizując własne powołanie i dając w świecie świadectwo piękna podążania za Chrystusem w różnorodnych formach, w jakich wyraża się życie konsekrowane. (cytat za stroną Krajowej Konferencji Instytutów Świeckich)

Początek Roku Życia Konsekrowanego jest doskonałą okazja pogłębienia naszej, osób świeckich, wiedzy na temat form życia konsekrowanego. A z tą, jak pokazuje doświadczenie, bywa niestety różnie, bo wielu z nas kojarzy osoby życia konsekrowanego wyłącznie z duchownymi, czy też z zakonami. Jednak życie zakonne to jedynie wycinek zagadnienia, jakim jest życie konsekrowane, dlatego w tym numerze Świadomi Chrystusa chcielibyśmy Wam, naszym Czytelnikom, przybliżyć ogólne informacje na temat życia konsekrowanego, w kolejnych zaś zajmiemy się bardziej szczegółowymi kwestiami. 
Czym więc ono jest? Otóż jedna z definicja mówi, że jest to pełne poświęcenie własnego życia Bogu wedle tzw. rad ewangelicznych (tj. czystości, ubóstwa i posłuszeństwa), które są praktykowane przez m.in. składanie ślubów. Formy życia konsekrowanego dzielą się na dwie zasadnicze grupy – na wspólnotowe i indywidualne. Do wspólnotowych należą: zakony i zgromadzenia zakonne, stowarzyszenia życia apostolskiego oraz instytuty (zgromadzenia) świeckie. Jeśli chodzi o indywidualne formy życia konsekrowanego to zaliczamy do nich: dziewice konsekrowane, wdowy konsekrowane i pustelników. Wspólnym mianownikiem tych wszystkich form jest konsekracja, czyli złożenie ślubów – przede wszystkim czystości, ale także w zależności od charakteru danej formy: śluby posłuszeństwa i ubóstwa. W naszej Archidiecezji jednym z punktów Roku Życia Konsekrowanego, będą tzw. „modlitewne stacje” odbywające się w każdy trzeci piątek miesiąca, od grudnia 2014 r. do stycznia 2016 r. Będą się odbywały one w historycznych lub obecnych kościołach posługiwania osób życia konsekrowanego. Szczegóły dostępne są na naszej stronie internetowej: www.kazimierz.police.info.plPoza tym w związku z Rokiem Życia Konsekrowanego został wydany dekret określający możliwości uzyskania odpustu:„a) w Rzymie – ilekroć pobożnie uczestniczyć będą w międzynarodowych spotkaniach i uroczystościach określonych w odpowiednim kalendarzu Kongregacji Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego oraz przynajmniej przez odpowiedni okres czasu oddadzą się  pobożnym rozważaniom, które powinny być zakończone Modlitwą Pańską, Wyznaniem wiary w jakiejkolwiek prawnej formule oraz pobożnymi wezwaniami do Najświętszej Maryi Panny;b) każdorazowo we wszystkich Kościołach partykularnych, w dniach diecezjalnych poświęconych życiu konsekrowanemu oraz w uroczystościach diecezjalnych organizowanych z racji Roku życia konsekrowanego, a także gdy pobożnie nawiedzą katedrę lub inne święte miejsce wyznaczone za zgodą ordynariusza miejsca, lub jakiś kościół klasztorny albo kaplicę klasztoru klauzurowego i tam publicznie odmówią Liturgię godzin lub przynajmniej przez odpowiedni okres czasu oddadzą się  pobożnym rozważaniom, które powinny być zakończone Modlitwą Pańską, Wyznaniem wiary w jakiejkolwiek prawnej formule oraz pobożnymi wezwaniami do Najświętszej Maryi Panny.Członkowie instytutów życia konsekrowanego, którzy z powodu choroby lub innych poważnych przyczyn nie są w stanie odwiedzić owych kaplic, mogą uzyskać odpust zupełny, jeśli po wyzbyciu się jakiegokolwiek przywiązania do grzechu oraz z intencją spełnienia trzech warunków zwyczajnych, kiedy będzie to tylko możliwe, przez pragnienie serca dokonają duchowego nawiedzenia albo ofiarują przez Maryję cierpienia własnego życia Miłosiernemu Bogu, dołączywszy modlitwy jak powyżej.” (cytat za Dekretem o ustanowieniu warunków potrzebnych dla zyskania daru Odpustów w ciągu Roku Życia Konsekrowanego).